जंगलको काखमा रारा

रारा ताल पुग्दा आँखाले नभ्याएर मनले देख्यो। हरियो जंगलले घेरिएको नीलो पानी, अनि त्यसमा बादलको छाया—यो दृश्य कविताजस्तै लाग्यो। डुङ्गामा चढेर तालको बीचमा पुग्दा हावाले कपाल उडायो।

एउटा स्थानीयले माछा पकाएर खान दिए, स्वाद यस्तो कि फेरि खान मन लाग्यो। साँझ ढल्दा तालको किनारमा बसेर सूर्यास्त हेर्दै सोचें—प्रकृतिको यो सुन्दरता कति अमर छ।